Arnoud Holleman
Amsterdam, Sunday June 25, 2017
Broken Thinker
De Denker van Auguste Rodin is een iconisch misverstand. Sinds het ontstaan in 1881 wordt er een beroep gedaan op het denkvermogen van het beeld, terwijl het slechts de pose van het denken uitdrukt. Welbeschouwd is de Denker een lege vorm waar iedereen op mag projecteren. Dat heeft geleid tot een waaier van ideeën - en clichés - over de mens die nadenkt over zijn bestaan.
Radio Balzac
De Balzac van Auguste Rodin staat vanaf 1 februari in Het Oog in het van Abbemuseum, als special guest in een installatie van Arnoud Holleman. In deze tijdelijke opstelling draait het beeld langzaam rond. Bezoekers kunnen het beeld van alle kanten bekijken en de 19e eeuwse schrijver kijkt ondertussen rond, naar onze tijd. Via een online radiozender – Radio Balzac – worden meningen, discussies en andere inzichten over het beeld verzameld en uitgezonden.
Provisional Space
ROMA Publications presents: Provisional Space - Nickel van Duijvenboden, Kees Goudzwaard, Arnoud Holleman, Rob Johannesma, Irene Kopelman, Jan Kempenaers, Mark Manders, Batia Suter, and Roger Willems. Curated by Mark Manders and Roger Willems. February 11 - April 7, 2012. Opening reception, Saturday, February 11th, from 6pm to 10pm, with a talk by Arnoud Holleman at 8pm. Castillo/Corrales, 80 rue Julien Lacroix, 75020 Paris.
Niet-weten als norm
Als Zijlstra praat, dan hoor je de positieve, neoliberale peptalk van Rutte, maar ook de anti-elitaire en antiglobalistische onderbuikpraat van Wilders. Het roer moet niet alleen om, maar de bestaande structuur moet – als doel op zich – schade worden toegebracht. Met andere woorden, schepping en destructie gaan hand in hand – en uit de mond van Zijlstra klinkt dat allemaal verbluffend unisono.
De Burgers van Seoul
Een betere verbeelding van hoe kunst aan macht en geld gelieerd is – en gecorrumpeerd kan raken – heb ik niet eerder zo gezien. Met de glaswand die me van hen scheidt hebben de Burgers van Calais een nieuwe huid gekregen. Het heeft weinig meer te maken met de gevoelige expressie in de beeldtaal van Rodin, of met de innovatieve kracht waarmee hij de beeldhouwkunst in de moderniteit heeft binnengehaald.
Immovably Centred
Everything just chucked away. Subsidy handed back. A total failure. Fine. Well done. I’d like to know when you’re not going to be a failure. If you’re not. And whether I’m going to witness it in this lifetime. So vain. So weak. So lacking in backbone. I have to keep the whole show on the road while you just sit upstairs crying at your desk, your tears staining what you’re only going to scrunch up again any second and toss into the corner. On that laptop of yours.
Call me
It’s either filthy thoughts or intellectual blah-blah, and nothing in between. Look closer. More closer. Look at me! You hear me?! If there’s any reason for me to be ashamed, it’s you. The only reason I’m standing in front of the town hall is because I happened to have been ‘created’ by a world-famous sculptor: Rodin, the genius of deep emotions and existential gestures. Yeah right. The way I’m standing here, Rodin is the only person who’s never once laid a finger on me.
Rodin research
From 2005 onwards, I have been focusing on Rodin as a research topic. The main question that I ask myself is in what way Rodin consciously helped shaping the mythical proportions of his own artistic persona. By studying his life and works and by studying the timeframe of the second half of the nineteenth century – in which his work came to existence – I seek to create a context of paralel references as a source of inspiration for nowadays artistic practice.